: جستجو

(شرايط پيش نماز)

س1:  آيا نماز خواندن در پشت سر پيشنمازى كه جنّها را در معالجه امراض بدنى و روانى استخدام مى كند (جنّ دارى مى كند) و آيا نماز خواندن جايز است در پشت سر كسى كه ميان دو نفر اصلاح مى دهد بواسطه اى همان عمل (به طريقه اى جنّ) با اينكه در اينجا ضررى به كسى نمى رسد؟
ج1:  اگر از طريق سحر باشد كه آن از گناهان كبيره است و عدالت را از بين مى برد و مانع از نماز خواندن پشت سر آن مى باشد و اگر از راه ديگر باشد و ضررى به مؤمنى نرسد آن جايز است و به عدالت لطمه نمى زند و از نماز خواندن پشت سر آن مانع نمى شود.
س2:  پيشنماز يك كلمه و يا بيشتر از يك كلمه را از حمد و سوره اش غلط مى خواند وظيفه اى اقتداء كنندگان چيست؟
ج2:  اقتداء كردن به آن صحيح نيست، مگر اينكه خود مأموم هم در آن كلمه و يا كلمه ها با پيشنماز در غلط گفتن همتا باشند، و يا اينكه در دو ركعت آخر فقط اقتداء نمايد، و يا اينكه نماز آهسته (اخفاتيّه) باشد و اقتداء كننده خودش بخواند در اين صورت نماز صحيح است.
س3:  با وجود طلاب علوم دينى در محلهاى نزديك كه آنجا نماز جماعت برپا مى شود آيا جايز است پشت سر سايرين از مؤمنين عادل نماز بخوانى با اينكه محصّل علوم دينى در اين قسمتها از ديگران سزاوارتر هستند، و نصيحت حضرتعالى به مؤمنين نيكوكار چيست مخصوصاً اين كار باعث واماندگى اهل علم و يا اهميت ندادن به آنها مى شود.
ج3:  مانند اين مصلحتها به آن مرتبه نمى رسد كه باعث حرام بودن نماز در پشت سر غير اهل علم باشد، امّا نصيحت ما اين است كه اهل علم را گرامى بدارند و احترام كنند اگر اهل باشد و ديندار و پرهيزكار و صاحب اخلاص در اداء وظيفه اش باشد به طورى كه هم دعوت بسوى خدا كند و خودش نمونه و الگو باشد كه مردم از او پيروى نمايند.
س4:  حكم نماز جماعتى كه پيشنماز برخى از كلمات سوره را فراموش كرد و يا حرفى را عوض با حرف ديگر كرد و خودش متوجه نبود و اقتداء كنندگان هم ملتفت نبودند ولى پس از تمام شدن نماز متوجه شدند؟
ج4:  نماز از آن و آنها صحيح است.
س5:  آيا نزد حضرتعالى اينست كه پيشنماز اعرابى يعنى بيابان نشين نباشد حتى اگر مؤمن و در دينش موثق باشد؟
ج5:  اگر دانشمند در دين و آشنا به احكام دين باشد بر آن حكم اعرابى جارى نمى شود بلكه جايز است بر مهاجرين پيشنمازى كنند و آنان كسانى هستند كه دانش دينى داد و در شهرها زندگى مى نمايند، بنابر آنچه در رساله اى عمليّه اى (منهاج الصالحين) گفته ايم.
س6:  آيا در نماز جماعت شرط است كه انسان عدالت پيشنماز را احراز كند و چگونه مى توان احراز كند؟
ج6:  بلى لازم است كه عدالت پيشنماز به هنگام نماز خواندن پشت سر آن احراز گردد و احراز يا با بيّنه (دو شاهد عادل) است و يا آن اندازه با آن افت و خيز كند كه علم به عدالتش بياورد، و يا به نيكو بودن ظاهر حالش بواسطه اى اينكه خوبى از او ديده شود و بدى از او به كسانى كه رفاقت و معاشرت مى كنند نرسد پى ببرد.
س7:  آيا مكلف مى تواند بودن اجازه و بدون توثيق و بى اجازه اى حاكم شرع پيشنماز باشد؟
ج7:  بلى جايز است اگر عادل ملتزم باشد.
س8:  آيا جايز است بر كسى كه عدالت خودش را احراز نكرده و يا مى داند كه عدالت ندارد و آن چيزهائى كه مشروط به عدالت است مانند نماز جماعت و شهادت در نزد قاضى اقدام نمايد؟
ج8:  جايز نيست بر او كه متصدى باشد و سعى بر پيشنماز بودن نمايد، آرى اگر آمدند و نماز پشت سرش خواندند بدون اينكه خود متصدى اين امر باشد واجب نيست كه آنها را منع كند و شهادت هم در صورت يقين به راست بودن آنكه شهادت مى دهد جايز است.

«« « 1 » »»