: جستجو

(قرائت)

س1:  آيا در كلمه (ولا الضّالين) در نماز واجبى شرط است كه زبان را در جاى معيّنى بگذارى تا ضاد بر نحو صحيح گفته شود و آيا آن از ما خواسته شده است در گفتن كلمه ضالين و ظالمين كه فرق بگذاريم ميان آنها و آيا در هر يك از آنها لازم است كه زبان را در جاى معيّنى بگذاريم؟
ج1:  شرط نيست كه زبان را در جاى معيّنى بگذارى، آرى فرق گذاشتن ميان ضاء و ظاء در گفتن لازم است اگر چه از يك سنخ مى باشند ولى ظاء آسان و نازك و ضاد پُر و با شكوه است و خارج شدن آن يك مرتبه است مانند خارج شدن دال و طاء ليكن با حفظ اينكه به ظاء در تلفظ و صورت و سنخ شباهت نداشته باشد.
س2:  آيا گفتن (صدق الله العلىّ العظيم) پس از اتمام كردن سوره فاتحه و سوره اى كه پس از آن مى خواند در نمازهاى واجبى و يا مستحبى جايز است؟
ج2:  آرى جايز است ولى مستحب نيست و آن مستحبى كه از اهل بيت (عليهم السلام) وارد شده است گفتن الحمدالله رب العالمين است بهتر است به آن اكتفا بشود.
س3:  وقتى كه نمازگزار در محلّ آهسته خواندن سهواً بلند بخواند و سپس اعاده كند آنى را كه خوانده است آيا سجده سهو بر او واجب مى شود؟
ج3:  واجب نمى شود.
س4:  آيا خواندن قرآن براى كسى كه احكام قرائت و قواعد لازم قرائت را نمى داند جايز است؟
ج4:  بلى خواندن قرآن براى خودش جايز است.
س5:  آيا خواندن سوره حمد در ركعتهاى آخر بطور سهوى كافى است يا نه؟
ج5:  آنوقت كفايت مى كند كه با قصد و التفات سوره حمد را بخواند، زيرا كه مكلف اختيار دارد كه آن را بخواند و يا ذكر را بگويد.
س6:  در فصل قرائت از باب نماز فتواى حضرتعالى اينست كه (بسم الله الرحمن الرحيم) جزئى از سوره است ولى در مسأله (381) مى فرمائيد كه خواندن بسم الله در نماز واجبى به نيّت جزء بودن جايز نيست مگر اينكه معين كنى سوره خاصى را اميد است در اين خصوص توضيح دهيد.
ج6:  مقصود از اين، بودن بسم الله جزئى از همان سوره است، پس بايستى قصد كند، سوره اى كه براى آن بسم الله گفته مى شود و خواندن بسم الله بدون تعيين سوره از قبل و پس از خواندن بسم الله تعيين كردن سوره جايز نيست.
س7:  علت گفتن « كذلك الله ربّى » پس از سوره اخلاص چيست؟
ج7:  اين مدح و ثناء است بر خداوند عزّوجلّ از حضرات معصومين (عليهم السلام) حديثى وارد شده است ما هم آن را مى گوئيم براى تسليم به امر آنها و براى تصديق كردن حديث آنان (عليهم السلام)
س8:  در قرآن مجيد به گوش فرا دادن و سكوت نمودن در موقع خواندن قرآن امر شده است آيا در اطاعت اين امر تفاوتى ميان اينكه از خود خواننده بشنوى و يا از راديو و تلويزيون بشنوى هست؟ و آيا به گوش فرا دادن به صداى قرآن كه از راديو و تلويزيون پخش مى شود ثوابى هست و عقوبتى بر خلافش هست يا نه؟
ج8:  گوش فرا دادن به قرآن در خصوص اقتداء كننده به امام است وقتى كه امام بلند بخواند و آيه شريفه در خبرهاى وارده از اهل بيت (عليهم السلام) به اين تفسير شده است، بلى خوب است كه انسان گوش فرا دهد به قرآن و ساكت بشود خواه از خود خواننده بشنود و خواه از راديو و تلويزيون همانطورى كه اين گوش فرا دادن به هر سخنى كه دعوت به خير مى كند و به ياد خدا مى اندازد و انسان را به طاعت خدا ترغيب و تشويق مى كند و متضمن موعظه است خوب است.
س9:  شخصى قرآن مى خواند و گاهى غلط مى خواند آيا واجب است بر شنونده كه تصحيح كند خطاى او را در صورتى كه او از نظر سنّى بزرگتر از شنونده است؟
ج9:  درست كردن غلط واجب نيست ولى بهتر است و بايستى كه با زبان نرم به جهت بزرگتر بودنش تذكّر داد.

«« « 1 » »»