: جستجو

(احكام نجاست)

س1:  چيزى كه با برخورد با نجس مردار شده است تا كى مى تواند برخورد كننده اش را نجس نمايد.
ج1:  آنكه با برخورد با نجس مردار شده است (متنجّس) در تمامى حالات اگر با رطوبت به چيزى برخورد نمايد آن را نجس مى كند و اين اختصاص به نجس كننده اولى ندارد.
س2:  وقتى كه مهمان بعضى از وسايل منزل را نجس كرد آيا بر او لازم است كه مهماندار را مطلع نمايد؟
ج2:  اگر استعمال كردن آن چيز بر اين اساس باشد كه آن چيز در پاكى قبلى خود مانده است آنوقت احتياط وجوبى اينست كه از نجس بودن آن مهماندار را مطلع نمايد.
س3:  حكم مسجدى كه بواسطه كارگرهاى غير مسلمانى كه حكم به نجاست ظاهرى آنها مى شود ساخته مى شود و ما مى دانيم كه آنها بواسطه بكار بردن سيمان و رنگ زدن به رطوبت سرايت كننده سر و كار داشتند آيا اين مسجد پاك است؟
ج3:  اگر كارگرها از اهل كتاب (يهود و نصارى و مجوس) باشند ظاهر اين است كه آنان پاكند و چيزى را كه با رطوبت ملاقات كردند نجس نمى شود و اما اگر از غير اهل كتاب باشند راه دادن آنها به بناء كردن مسجد حرام است و واجب است به هر جاى مسجد كه با رطوبت ملاقات نموده اند تطهير نمود.
س4:  در مسأله (430) از فتواهاى حضرتعالى در كتاب نجاست چنين آمده است (واجب نيست بر مكلف ديگرى را از نجاست بدنش مطلع كند) آيا منظورتان نجاست بدن خود مكلف است و يا منظورتان ديگرى است؟
ج4:  منظور ديگرى است.
س5:  كودكى اگر در مسجد الحرام، مسجد پيامبر و يا يكى از مسجدها نجسى از او خارج شود ولى براى آن پوششى باشد كه مانع از سرايت نجاست به لباس و مسجد مى شود آيا ماندن آن در مسجد جايز است و يا اينكه براى سرپرست آن واجب است آن را از مسجد بيرون كند؟
ج5:  بيرون بردن آن واجب نيست مگر اينكه هتك حرمت به مسجد بشود آنوقت بر سرپرست و غير سرپرست واجب است كه آن را بيرون ببرند.
س6:  اگر چيزى را كه عاريه گرفته است نجاست اصابت بكند آيا واجب است عاريه دهنده را باخبر كند و آيا اين را در جائى كه استعمال مى كند مشروط شدن آن به پاكى با جائى كه مشروط به پاكى نيست تفاوت مى كند يا نه و همچنين آن چيز از خوردنيها و آشاميدنى ها باشد با غير آنها در حكم تفاوت مى كند يا نه؟
ج6:  اگر از آن چيزها باشد كه خورده و يا نوشيده مى شود واجب است خبر بدهد و اگر از چيزهائى باشد كه خورده و نوشيده نمى شود همانند لباس اگر ظاهر برگرداندن بدون اينكه به پاكى آن خبر بدهد طوريست نگفتن نجاست آن فريب دادن صاحب آن باشد خواه لباس باشد و يا متاع و غير از اينها باشد خبر دادن به صاحبش واجب است.
س7:  اگر مكلف ببيند كه جاى نجسى كه در خانه اش هست به لباس و بدن آيندگان به آنجا را با رطوبتى كه دارد سرايت مى كند آيا واجب است كه آنها را با خبر كند و آيا حكم تفاوت مى كند كه خود او سبب باشد به اين و يا ديگرى باعث شود؟
ج7:  بر او واجب نيست به آنها خبر بدهد، مگر در صورتى كه ظهور حالش با آنان نمايانگر پاكى باشد مثل اينكه حوله اى را كه نجس است براى خشك كردن دستشان آماده كند كه در اين صورت لازم است نجس بودن آن را خبر دهد.
س8:  آيا لازم است كه در وسط نماز و يا در وسط خوردن نجاست را خبر بدهى يا نه؟
ج8:  خبر دادن به نجاست واجب نيست مگر از طرف شخصى كه او از طرف نمازگزار به امر آن امين بوده در اين صورت احتياط واجب اينست كه آن را خبر بدهد همانطورى كه جايز نيست انسان طعام نجسى را كه نوعاً خورده مى شود به ديگرى تقديم نمايد.
س9:  زمانى كه انسان شك كند در نجس بودن لباسى آيا نماز خواندن با آن لباس جايز است، و اگر يقين به نجاست لباسى بنمايد و لباسش منحصر به آن باشد آيا نماز خواندن در آن لباس كفايت مى كند و يا بايستى اعاده نمايد.
ج9:  وقتى كه لباس پاك باشد و شك كردى كه آيا نجس شده يا نه جايز است كه تو در آن نماز بخوانى، ولى اگر لباسى كه عورتين را مى پوشاند تنها آن را داشته باشى و نجس باشد احتياط وجوبى اينست هم با آن نماز بخوانى و هم لخت نماز بخوانى.
س10:  موادّى كه با آن دندان را پر مى كنند بيشتر نجس مى شود و اين با ملاقات خون دهان و يا دست طبيب كه بيشتر با خون يا الكل و يا با ملاقات آنها كه نجس مى شود حكم آن از لحاظ طهارت و نجاست چيست؟ و حكم نماز با آن كه هميشه در دهان انسان است و برداشتن آن ممكن نيست چگونه است؟
ج10:  ملاقات خون در داخل دهان موادّ را نجس نمى كند، و اگر نجاست آن فرض شود ظاهرش را مى توان با مضمضه و همانند آن پاك نمود و نجاست آن به نماز خواندن با آن ضرر نمى رساند.

«« « 1 » »»