: جستجو

(احكام امر به معروف و نهى از منكر)

س1:  آيا غيبت كننده را رد كردن موقع شنيدن واجب است يا نه؟
ج1:  بلى ردّ كردن واجب است مگر اينكه با محذور شرعى مواجه شوى. بطورى كه در رساله اى خودمان در آخر امر به معروف و نهى از منكر از منهاج الصالحين گفته ايم.
س2:  اگر دزدى را در يك دكانى ببينم آيا بر من واجب است صاحب مغازه را آگاه كنم تا او را بگيرد و يا اينكه دزد را از دزدى كردن نهى كنم؟
ج2:  اگر بر تو ضررى از نهى كردن دزد نمى رسد واجب است بر تو از باب امر به معروف و نهى از منكر و از باب نصيحت به برادر دينى او را نهى كنى.
س3:  آيا كسى را كه ندانسته در غصبى تصرف مى كند خبر دادن به غصبيّت آن و توضيح دادن لازم است؟
ج3:  واجب نيست.
س4:  كسى كه پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) و يكى از امامان معصوم را انكار مى كند آيا كشتن آن جايز است و حكم آن چگونه است اگر آن شيعه باشد، و يا اينكه حرام بودن اين عمل را نمى داند؟
ج4:  حكم شرعى آن كشتن است ولى انجام دادن آن در زمان فعلى به جهت مشكلات زياد خوب نيست.
س5:  اگر انسان بداند كه از امر به معروف و نهى از منكر شخصى كه تارك آنها است متأثّر نخواهد شد ولى احتمال مى دهد و يا گمان مى كند اين گفتن در بعضى از شنوندگان اثر گذارد آيا امر به معروف و نهى از منكر در اين صورت واجب مى شود؟
ج5:  بلى امر به معروف و نهى از منكر در اين صورت واجب مى شود همانطورى كه در رساله مان (منهاج الصالحين) گفته ايم.
س6:  اگر كسى كه نيكى را ترك مى كند و هم چنين آنكه كار بد مى نمايد خودش به بد بودن كارش داناست آيا نصيحت كردن و راهنمائى آن واجب است؟
ج6:  اگر احتمال ترتيب اثر (گوش فرا دادن) و يا فائده اى بر نصيحتش بدهد واجب است مگر اينكه بترسد كه از امر به معروف ضررى عايد گردد.

«« « 1 » »»