: جستجو

(احكام تقسيم وناشزه بودن زن)

س1:  آيا بيرون رفتن زن از خانه به اجازه شوهر وابسته مى باشد،سپس اگر شوهر زنش را به خاطر اذيّت نمودنش و نه به جهت غرض عقلائى نگذارد كه از خانه بيرون شود آيا براى زن بيرون رفتن حرام مى شود؟
ج1:  بلى جايز بودن بيرون رفتن بستگى به اذن شوهر دارد، پس اگر اجازه ندهد بيرون رفتن بر زن حرام مى شود، گر چه اجازه ندادنش از او تنها براى به كرسى نشاندن حق خودش باشد، بلى براى زن هم اين حق است به بعضى از كارها كه بر او واجب نيست از لحاظ خدمت در خانه و يا غير آن اقدام ننمايد تا اينكه هر دو به آنچه راضى مى باشند توافق نمايند.
س2:  آيا براى زن واجب است كه در سفر دور اطاعت شوهرش نمايد؟
ج2:  بلى اين بر زن واجب است مگر اينكه او را عذر شرعى بوده باشد از ترس و همانند آن كه در اين صورت واجب نمى شود.
س3:  در مفروض سئوال اگر امر كند كه با فاميلهايش مخصوصاً پدر و مادرش قطع رحم نمايد تكليف شرعى آن چيست و آيا جايز است كه بدون اطّلاع آن به ديدن آنها رود؟
ج3:  بيرون شدن از خانه بدون اجازه شوهر جايز نيست.
س4:  شوهرى زن خود را تهديد كرده كه اگر به حجّة الاسلام برود و يا حجابش را رعايت كند طلاق خواهد داد آيا مخالفت او بكند در حالى كه اگر طلاق داده شود در حرج واقع مى شود؟
ج4:  اگر حرج شديد باشد ترك حجاب و نرفتن به حجّ جايز مى شود، و شوهر بايد كيفرش را پس بدهد و لكن براى زن با ايمان نمى شايد كه با ترك اين شوهر به حرج بيافتد كه خداوند متعال فرموده ( وان يتفرقا يغن الله كلامن سفته )( ) و اگر از هم جدا شوند خداوند از وسعت خود آنها را غنى مى كند، و بر فرض اينكه حجاب را ترك نمايد لازم است به اندازه كه ضرورت اقتضاء مى كند مصاحبت با مردان نامحرم نمايد.
س5:  آيا جايز است بر زن كه اگر مخيّر باشد ميان دو امر امرى از طرف شوهر و امرى از طرف پدر كدامين امر را اختيار كند با اينكه هر دو امر شرعى مى باشند ولى او امر پدر را مقدم داشت نظر حضرتعالى در اين باره چيست؟
ج5:  بر زن اطاعت شوهر واجب نيست مگر در بيرون شدن از خانه و در قسمت لذت بردن از او و در غير اينها مستحب است كه اطاعت شوهرش نمايد و با او مخالفت نكند بطور عموم، گرچه اين با اختلاف موردها تفاوت مى كند.
س6:  اگر اطاعت پدر و مادر با اطاعت شوهر تعارض نمود كدامين آنها از ناحيه، زن به عمل كردن بهتر است؟
ج6:  اطاعت شوهر بهتر است.
س7:  در باب نكاح (منهاج الصالحين ج 3 ص 51) آمده است كه بلكه مستحب است بر زن خود را آرايش كند و عطر بزند و آماده كند براى شوهرش... و در باب قسمت (ص 49 مسأله 187) آمده است كه واجب است بر زن خود را براى لذت بردن مرد ـ غير از وطى به دبرـ در اختيار شوهرش بگذارد و چيزهائى كه موجب نفرت مى شود از بين ببرد، بلكه آماده باشد و عطر و زينت نمايد بدانچه شوهرش براى او آماده نموده و از او خواستار مى باشد، پس آنكه به زن واجب مى باشد و آنكه براى او مستحّب است بيان فرمائيد؟
ج7:  آنكه به زن واجب است جامه عمل پوشيدن بدانچه شوهرش از او مى خواهد و براى او از اسباب زينت فراهم مى كند، و آنكه به زن مستحب است آن است كه خودش بدون اينكه شوهرش از او بخواهد خود را آراسته نموده و زينت دهد بلكه مستحب است كه آمادگى خود را براى شوهرش عرضه نمايد.
س8:  گفته مى شود كه براى زن واجب نيست كه غذا بپزد و يا به نظافت بپردازد و يا به بچّه شير بدهد، پس اگر كسى كه اقدام به زن گرفتن نموده اين مسئله را نداند و زن هم نداند آيا اين ندانستن شرط ضمنى در عقد نمى شود كه زن به اين امور اقدام نمايد؟
ج8:  اين شرط ضمنى نمى باشد، همانطورى كه وسعت دادن شوهر به نفقه زن و با او در مورد بيرون رفتن از خانه سهل انگارى نمودن شرط ضمنى زن به شوهرش نمى تواند بوده باشد.
س9:  آيا جايز است كه زن از خانه شوهرش در حالتى كه مورد ضرب و شتم و اذيت بدون جهت واقع مى شود بيرون برود، در صورتى كه كسى نيست كه شوهرش را از آن اذيت و آزارش باز دارد، مخصوصاً زمانى كه احتمال مى دهد و يا مى داند كه باز هم اين عمل را تكرار خواهد نمود؟ و اگر چنانچه برزن بيرون رفتن جايز باشد آيا بر شوهر نفقه و خوراكى زن لازم است كه بدهد در صورتى كه در خانه شوهر نيست، به طورى كه اگر ندهد زن مى تواند به حاكم شرع براى طلاق دادنش مراجعه كند يا نه؟
ج9:  بلى بيرون رفتن از خانه شوهر اگر برطرف كردن ضرر از خودش به آن منحصر باشد جايز است، و نفقه اش بر شوهرش واجب است زيرا كه با بيرون رفتن ناشزه نمى شود و اگر از دادن نفقه خوددارى كرد و از او خواست كه به خانه برگردد بدون اينكه از ضرر نرساندن شوهرش خاطر جمع باشد در آنوقت جايز است كه به حاكم شرعى براى خواستن طلاقش مراجعه نمايد.
س10:  در جواب يكى از استفتاها فرموديد كه اگر ضرر و زيان شديدى از گرفتن زن ديگرى به زن اوّلى وارد شود آن وقت شرعى بودن آن ازدواج مشكل است ولى ما نمى داينم كه به چه جهت اشكال دارد در صورتى كه از حق شوهر است كه ازدواج دومى را بنمايد، سپس آيا اين لحاظ سرايت مى كند بر هر تصرف مباح بر شخصى كه باعث زيان جانى به شخص ديگر مى شود در صورتى كه به حق او تعدى و تجاوز نمى نمايد يا نه؟
ج10:  منظور از ضرر مذكور همانا ضرر و زيان خيلى زياديست كه احتمال عارض شدن آن هست و لازم است كه آن را از مؤمن منع نمود همانند ديوانه شدن و مرض دائمى و همانند آن.
س11:  زنى كه در خانه شوهرش زندگى مى كند، نمازهاى برادرش را كه مرده است قضا مى كند بدون اينكه شوهرش بداند، زيرا كه او مى داند كه او موافقت نمى كند آيا اين جايز است يا نه؟
ج11:  اگر نمازى كه مى خواند تصرف بيشترى را در خانه و مال شوهر موجب نمى شود و با حق او در لذت بردن او منافات نداشته باشد آنوقت جايز است و صحيح است و شوهر حق ندارد كه منع كند.
س12:  آيا بر زن واجب است كه پيش از زفاف از شوهرش اطاعت كند؟
ج12:  اطاعتى كه بر زن واجب است همانا پذيرش او بر لذت بردن از او هنگاميكه مرد بخواهد، و از خانه شوهرش بيرون نرود، و در اين صورت پيش از زفاف و آمدن به خانه شوهر بر آن واجب است كه در لذت بردن به شوهرش اطاعت نمايد اگر ممكن باشد و در غير از اين واجب نيست.
س13:  وظيفه زن و فرزندان با پدرشان اگر از اهل سفارت و بدعت باشد چيست؟
ج13:  منظورتان از اصطلاح (سئوال) مذكور چه باشد بطور تعيين فهميده نمى شود ولى اگر او از دين اسلام خارج نشود براى زن لازم است كه حقّ او را اداء نمايد امّآ به فرزندان لازم است كه با او با نيكى برخورد نمايند اگر چه از دين اسلام بدر رود بلى اگر ممكن باشد كه او را نهى از منكر نمايند واجب مى شود كه نهى از منكر كنند.
س14:  آيا براى زن نمازهاى مستحبّى را خواندن فضيلتش بيشتر است و يا اينكه به كارهاى خانه پرداختن براى او عبادت است؟
ج14:  براى هر يك از آنها فضيلتى هست ولكن در روايت آمده است كه جهاد زن نيكو شوهردارى كردن است (جهاد المرته حسن التبعّل لزوجها).
س15:  تصديق كردن زن نسبت به آنچه مى گويد به طورى كه به اين تصديق كردن (و صحّه گذاشتن به گفتار او) مفسده هاى بسيارى همانند بريدن از فاميل (قطع رحم) ببار مى آورد، آيا اين تصديق گناه است يا نه؟
ج15:  تصديق كردن زن و ديگران در همانند اينها جايز نيست، و حتّى اگر تصديق هم بنمايد اينگونه ترتيب اثر دادن جايز نيست.
س16:  آيا جايز است كه زن و يا مرد با رنگ شيميائى كه اكنون متعارف هست موى خود را به قصد پنهان نمودن پيريش رنگ نمايد، و آيا جايز است زن براى زينت دادن براى شوهرش موى خود را رنگين كند؟
ج16:  بلى جايز است.

«« « 1 » »»